O Władysławie Długoszu

Władysław Długosz urodził się w 1864 r. w Krakowie, tutaj kończy Szkołę Realną
w Krakowie, wyjeżdża na studia techniczne do Pragi

1887 - osiada w Siarach, pracuje na kopalniach w Siarach, Sękowej i Ropnicy, przechodzi przez wszystkie szczeble zawodowe: od pomocnika kowala, pomocnika szybowego do wiertacza zmianowego

1888 - 1889 - odbywa praktykę wiertniczą na kopalni barona Branickiego w Klęczanach, uzyskuje dyplom kierownika kopalni

1890 - praktykuje w Krygu i Kobylance, gdzie William Mac Garvey wierci nowym systemem, stawia pierwsze samodzielne kroki jako przedsiębiorca, na wierceniach traci cały majątek, podobnie jak dziedzic Siar Wł. Dembowski

1893 - zatrudnia się w firmie Bergheim i Mac Garvey i wyrusza do Borysławia z kompletnym rygiem wiertniczym (Borysław w tym czasie jest jeszcze nikomu  nieznany)

1896 - Prowadzi wiercenie „Na Potoku" w bardzo trudnych warunkach geologicznych, wprowadza wiele nowych rozwiązań technicznych, dzięki uporowi i wytrwałości na 900 m. otrzymuje produkcję 40 t. ropy/dobę

1896 - ślub Kamili i Wł. Długosza, świadkami na ślubie byli Wiliam Henry Mac Garvey
i burmistrz Gorlic W. Biechoński

1896 - Następuje najświetniejszy okres w życiu zawodowym Wł . Długosza, awansuje
u Mac Garveya na dyrektora kilku kopalń w Borysławiu, który wraz z sąsiednimi Tustanowicami stają się wiodącym regionem wydobycia ropy naftowej. Tworzy się tzw. Wschodnie Zagłębie Naftowe (otwór „Wilno" w 1904 r. produkuje np. 400 ton ropy/dobę, „Litwa" - 800 t/dobę ,w 1908 „OIL CITY" w Tustanowicach wydobywa 2500 ton/dobę).
Z Dyrektora Karpackiego Towarzystwa Naftowego Długosz staje się wielkim, samodzielnym przemysłowcem polskim

Kariera człowieka o nieskazitelnym charakterze, odkrywcy Borysławia, dotrzymuje kroku wielkiemu rozpędowi przemysłu naftowego. Władysław Długosz wkracza w dziedzinę szerokiej działalności społecznej i politycznej. Wybrany (jako niezależny politycznie) na posła do Sejmu i Rady Państwa ,

Borysław, ze swoimi zasobami i kopalniami, w ramach Karpackiego Towarzystwa Naftowego rozwija się bardzo dynamicznie (nowe tereny, wiercenia, rurociągi i zbiorniki).

Działalność Władysława Długosza sięga poza KTN, buduje drogi, mieszkania pracownicze, sieci energetyczne i telefoniczne, telegraf i inn.

1907 - Wł. Długosz zyskuje coraz większe uznanie i popularność, zostaje wybrany na Prezesa „Sokoła"

Produkcja ropy naftowej zaczyna bardzo gwałtownie rosnąć, powodując poważny kryzys
w przemyśle naftowym.

1908 - Człowiek o tak szerokim rozmachu nie zadowala się stanowiskiem Dyrektora Karpackiego Tow. Naftowego, pomimo wielkiego zaufania, przyjaźni i uznania Mac Garveya. Zakłada „Galicyjską Spółkę Naftową" oraz „Dąbrowa", które po koncernie „Małopolska" dają drugą produkcję ropy. Długosz w ciągu kilkunastu lat staje się potentatem naftowym.

4 lipca 1908 r. - w czasie uroczystego obiadu wydanego przez Długosza, który przyjmuje ministra i namiestnika rządu CK, a jednocześnie finalizuje obrady założycielskie Krajowego Związku Producentów Ropy nadchodzi depesza o szalejącym pożarze
„Oil City". Do Borysławia jedzie wynajęty pociąg dla specjalnej komisji, a Wł. Długosz organizuje pomoc wojska, w największej w tamtych czasach naftowej akcji ratunkowej

od 1908 r. Długosz bierze czynny udział w życiu politycznym. Galicja, kraina dotychczas prawie wyłącznie rolnicza, zaczyna przeżywać okres gwałtownego rozwoju przemysłowego. Powstaje Polski Bank Przemysłowy, Centralny Związek Przemysłu i Liga Przemysłowa. Rozwija się przemysł wydobywczy, powstają rafinerie, cukrownie

1908 - Wł. Długosz zostaje wybrany do Sejmu Galicyjskiego. Dba o rozwój ekonomiczny
i kulturalny powiatu gorlickiego. Funduje budowę szkół powszechnych, buduje internaty dla młodzieży wiejskiej, sponsoruje budowę „Domu Sokoła" w Gorlicach, odbudowuje kościółek w Sękowej, wspiera budowę boisk i stadionów

1911 - zostaje wybrany posłem do austryjackiej Rady Państwa, a następnie mianowany Ministrem ds. Galicji ( to najwyższa funkcja sprawowana przez Polaka)

W chwili wybuchu I wojny światowej obejmuje przewodnictwo Komisji Gospodarczej Koła Polskiego, by stać na straży interesów narodowych.

Jako poseł pracuje nad odbudową zniszczonego wojną kraju, odwiedza ewakuowaną
z Galicji ludność, organizuje pomoc.

28 maja 1917 r. - na forum Sejmu występuje ze śmiałą i otwartą rezolucją o wolej, niepodległej Polsce ... z dostępem do morza. Przerażony możliwością uchwalenia takiej rezolucji austryjacki Prezydent Ministrów hr Clam Martinez nakłania Długosza do wycofania tej rezolucji. Wł. Długosz wysuwa w odpowiedzi cały szereg zarzutów pod adresem rządu austryjackiego, który nie tylko nie dotrzymuje wzgl. narodu polskiego obietnic, ale znęca się nad ludnością cywilną.

W grudniu 1917 r. wygłasza swą sławną mowę przed Komisją Wojskową Delegacji Austryjackiej, w której wylicza wszystkie krzywdy ludności polskiej w czasie wojny

W 1917 r. - Wł. Długosz zostaje wybrany na Prezesa Krajowego Towarzystwa Naftowego
i funkcję tą piastuje do śmierci.

w 1918 r. zakłada wzorowo prowadzone Kopalnie „Długosz" i „Załawie"

W 1921 r. rząd polski powierza mu prezesurę Państwowej Rady Naftowej, a rok później zostaje wybrany do Senatu RP

W 1931 r. w uznaniu zasług w przemyśle naftowym Wł. Długosz otrzymał Krzyż Komandorski Polonia Restituta

Senator Władysław Długosz umiera w Krakowie 24 czerwca 1937 r. i zostaje pochowany
z należnymi honorami w Mauzoleum w Sękowej.