Od połowy XIX wieku prawo do wydobycia jak też do samej ropy oraz gazu przypadało właścicielom gruntów.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę sytuacja ta uległa zmianie. Na mocy rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie powołania przedsiębiorstwa państwowego „Państwowa Fabryka Olejów Mineralnych” utworzono państwowy przemysł wydobywczy, przesyłu i dystrybucji gazu ziemnego.
Następnie z dniem 1 czerwca 1945 r. powstało Zjednoczenie Przemysłu Naftowego i Gazu Ziemnego podlegające Centralnemu Zarządowi Przemysłu Paliw Płynnych.
W dniu 29 listopada 1958 r. zarządzeniem Ministra Górnictwa i Energetyki utworzono Zjednoczenie Przemysłu Naftowego w Warszawie, któremu podporządkowano dwa wielozakładowe przedsiębiorstwa.
W dniu 4 sierpnia 1967 r. zarządzeniem nr 82 Ministra Górnictwa zmieniono statut Zjednoczenia oraz nadano Zjednoczeniu nową nazwę: Zjednoczenie Górnictwa Naftowego. W skład tego Zjednoczenia wchodziły: Przedsiębiorstwo Poszukiwań Naftowych w Jaśle, Pile, Krakowie, Wołominie i Zielonej Górze, Przedsiębiorstwa Geofizyki Przemysłu Naftowego w Krakowie i Toruniu, Przedsiębiorstwa Kopalnictwa Naftowego w Krośnie, Mielcu, Gorlicach i Ustrzykach Dolnych, Przedsiębiorstwo Kopalnictwa Gazu Ziemnego w Sanoku, Zakłady Naprawcze Urządzeń Naftowych w Krośnie, Przedsiębiorstwo Budownictwa Naftowego „Naftomontaż” w Krośnie oraz Instytut Nafty w Krakowie i Biuro Dokumentacji i Projektów Geologicznych "Geonafta" w Warszawie.