Prawo
Działalność Grupy Kapitałowej PGNiG regulują następujące akty prawne:
- Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne (t.j. DzU 2006, nr 89, poz. 624 z późn. zm.) - w odniesieniu do działalności w zakresie obrotu paliwami gazowymi, dystrybucji gazu oraz magazynowania paliw gazowych;
- Ustawa z dnia 16 lutego 2007 roku o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (DzU 2007, nr 52, poz. 343 z późn. zm.) - w odniesieniu do działalności obrotu gazem ziemnym z zagranicą;
- Ustawa z dnia 4 lutego 1994 roku Prawo geologiczne i górnicze (DzU 1994, nr 27, poz. 96 z późn. zm.) - w odniesieniu do działalności wydobywczej i prowadzonej w jej ramach sprzedaży gazu.
Licencje
Działalność gospodarcza w zakresie poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, wymaga uzyskania koncesji. Według stanu na 31 grudnia 2008 roku PGNiG SA posiadała:
- 75 koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu,
- 217 koncesji na wydobywanie ropy naftowej i gazu ziemnego ze złóż,
- 9 koncesji na podziemne magazynowanie gazu (PMG),
- 4 koncesje na składowanie odpadów.
Poltyka taryfowa
Rynek gazu w Polsce jest regulowany przez Urząd Regulacji Energetyki. Regulacja ta polega przede wszystkim na ustalaniu taryf, których poziom decyduje o możliwości uzyskania przychodów uwzględniających uzasadnione koszty oraz zwrot z zaangażowanego kapitału. Stąd Grupa Kapitałowa PGNiG za kluczowe dla swojej polityki cenowej uznaje uniezależnienie przychodów spółki od tych regulacji. Obecnie wielkość przychodów zależy głównie od poziomu cen sprzedaży paliwa, które są regulowane urzędowo i bezpośrednio związane ze stosowaną metodologią kształtowania taryf. Zasady ustalania taryf określają przepisy wykonawcze do prawa energetycznego, przede wszystkim rozporządzenie taryfowe.
W stosowanej metodologii kształtowania taryf ceny i stawki opłat są określane na podstawie prognozowanych kosztów oraz planowanych wielkości sprzedaży gazu ziemnego, przy czym uwzględniane są koszty pozyskania gazu ze wszystkich możliwych kierunków dostaw paliw gazowych - zarówno z importu, jak i z wydobycia krajowego. W praktyce oznacza to, że regulacji cen podlega zarówno działalność obrotu z zagranicą, jak i wydobycie krajowe. Uwzględnienie tych dwóch źródeł kosztów przy kalkulacji taryf, przy aktualnych wyższych poziomach cen zakupu gazu z importu, skutkowało ustaleniem ceny taryfowej stosowanej w rozliczeniach z odbiorcami na poziomie niższym, niż wynikałoby to z kosztów zakupu paliw z importu.