Odzwierciedleniem tego było ustanowienie norm ograniczających emisję zanieczyszczeń ze źródeł motoryzacyjnych. Pierwszym krajem, który wprowadził limity ilości CO, NOX oraz węglowodorów były Stany Zjednoczone. Za ich przykładem poszła Japonia, a niedługo potem kraje EWG. Obecnie wiele krajów, w tym również Polska, posiada normy ograniczające toksyczność spalin.
W najbliższych latach należy spodziewać się dalszego zaostrzenia obowiązujących norm toksyczności spalin i wprowadzenia ograniczenia zużycia paliwa przez nowe pojazdy. Reakcje producentów muszą być ukierunkowane na opracowanie bardziej ekonomicznych aut, emitujących mniej substancji toksycznych, z drugiej zaś strony na rozpowszechnienie napędów alternatywnych: elektrycznych, hybrydowych, gazowych oraz zastosowanie ekologicznych paliw zastępczych.
W silniku spalinowym, konstrukcyjnie przystosowanym do spalania benzyn lub oleju napędowego, istnieje możliwość stosowania innych paliw, zarówno płynnych jak i gazowych, ale z różną efektywnością. Za paliwa alternatywne dla benzyn lub oleju napędowego można uznać tylko te, które spełniają trzy następujące warunki: ich wartość opałowa jest tego samego rzędu co paliwa bazowego (benzyny, ON), koszt paliwa jest niższy od paliwa bazowego oraz poziom emisji składników toksycznych w spalinach jest niższy. Moc silnika nie może zatem ulec zarówno znacznemu obniżeniu jak i zwiększeniu. Koszty eksploatacji muszą być niższe, a pod względem ekologicznym pojazd musi być bardziej przyjazny dla środowiska. Przy uwzględnieniu pięciu najbardziej istotnych kryteriów, tj.: emisji składników toksycznych, emisji CO2, autonomii pojazdu (odległości możliwej do pokonania bez uzupełniania paliwa), dodatkowych kosztów związanych z przystosowaniem pojazdu do zasilania paliwem alternatywnym, kosztu paliwa i infrastruktury, gaz ziemny okazuje się bardzo interesującą alternatywą dla paliw ropopochodnych. Za paliwem tym przemawiają również takie jego zalety jak m.in.:
- niska emisja cząstek stałych, CO2 oraz składników toksycznych w trakcie rozruchu silnika,
- szeroki zakres zapalności mieszanki,
- niższa emisja NOX,
- brak emisji benzenu oraz znikoma emisja aldehydów,
- wyższa temperatura zapłonu, utrudniająca samozapłon mieszanki a tym samym zwiększenie bezpieczeństwa eksploatacji,
- wysoka liczba oktanowa (umożliwiająca zwiększenie stopnia sprężania),
- niższa prędkość spalania wpływająca na obniżenie hałaśliwości silnika,
- brak siarki*.
Współczesna technologia wytwarzania zbiorników wysokociśnieniowych gwarantuje bezpieczeństwo gromadzenia gazów pod ciśnieniem nawet do 700 bar, gdy tymczasem ciśnienie robocze w zbiornikach CNG (Compressed Natural Gas -sprężony gaz ziemny) w pojazdach nie przekracza 250 bar. Jeśli z jakiegoś powodu nastąpiłoby rozszczelnienie zbiornika ze sprężonym gazem ziemnym, to konstrukcja takiego zbiornika zapewnia, iż rozszczelnienie następuje bez wybuchu i rozerwania butli, a poprzez wyciek. Dla sprężonego gazu ziemnego oznacza to gwałtowne obniżenie jego temperatury wskutek rozprężenia, co z kolei praktycznie uniemożliwia zapalenie się tego gazu, bo temperatura zapłonu wynosi ponad 630oC.
Dla poprawy warunków bezpieczeństwa w autobusach montuje się zbiorniki na CNG na dachach pojazdów zapewniając warunki do ulatniania się gazu w przypadku ewentualnego rozszczelnienia się osprzętu lub zbiorników.
Podobnie, w sposób kontrolowany, bez wybuchu następuje rozszczelnienie się zbiorników z CNG gdy znajdą się one w otwartym ogniu. Dlatego też, gdy pojazdy są narażone np. na ostrzelanie czy podpalenie to bezpieczniej jest używać pojazdów na sprężony gaz ziemny (NGV - Natural Gas Vehicles) niż na paliwa tradycyjne. Przykłady takie, to zakup dla policji w niektórych miastach amerykańskich (np. w Las Vegas) pojazdów na CNG, aby zapewnić większe bezpieczeństwo stróżom prawa. Z podobnych powodów obsługa niektórych dużych lotnisk europejskich czy amerykańskich korzysta z pojazdów NGV. Podobnie całkowicie bezpieczne - pod warunkiem prawidłowego używania - są inne urządzenia w technologii NGV (dyspensery, sprężarki, zbiorniki kaskadowe, osuszacze i inne).
Zagadnienia bezpieczeństwa stosowania tej technologii wymagają opracowania przepisów chroniących użytkowników technologii NGV. Projekt takich przepisów dotyczących wykonania, uruchomienia i eksploatacji stacji CNG został przygotowany w Instytucie Górnictwa Naftowego i Gazownictwa w Krakowie.
* M. Flekiewicz, streszczenie artykułu w opracowaniu „Gaz ziemny dla pojazdów"
