CNG na świecie

W Stanach Zjednoczonych, jako zachętę do kupna samochodów zasilanych gazem ziemnym, wprowadzono wiele znaczących ulg podatkowych, tj.:

• obniżenie podatku „autostradowego" na CNG i LPG,
• zwrot 80% różnicy kosztów pojazdu (lub przeróbki),
• ulgi podatkowe za ciężarówki (do 50.000 $), i za stację tankowania (do 100.000 $).

Efektem prowadzonej polityki fiskalnej jest:

• 130.000 pojazdów zasilanych CNG oraz LPG,
• ponad 1.300 stacji tankowania CNG.

Amerykański akt legislacyjny „Clean Air Act" zakłada zwiększenie do 2010 r. liczby pojazdów CNG i LPG do 4 mln.
Ambitny program wykorzystania pojazdów CNG przedstawiła amerykańska poczta (USPS - US Postal Service), która ma najbardziej widoczną flotę pojazdów cywilnych na świecie. W latach 1991-1996 zaadaptowano do zasilania CNG 7.300 tzw. pojazdów wieloletniej eksploatacji (LLVs). Okazało się jednak, że podzespoły jakimi wówczas dysponowano były zawodne. Samochody były dwupaliwowe, ale stopień wykorzystania CNG nie był wysoki. Zdecydowano się wówczas na modernizację tych pojazdów i skupienie ich eksploatacji w pobliżu stacji tankowania. W 1998 roku Poczta otrzymała specjalne fundusze na montaż osłon zbiorników ciśnieniowych oraz dwóch zbiorników w każdym pojeździe. Firma ta w dalszym ciągu wykazuje zainteresowanie CNG.
Na rynku amerykańskim od dawna są sprzedawane samochody zasilane gazem ziemnym.

 

*dane za rok 2006

Na obszarach miejskich w Japonii, zwłaszcza w centrum Tokio, występuje poważne zanieczyszczenie powietrza ze spalin samochodów. Z tego powodu władze tych obszarów wprowadziły normy emisji ostrzejsze od norm krajowych i wymagają od prywatnych przedsiębiorstw wprowadzenia pojazdów o niskiej emisji. Ponadto, promują one szerokie użycie pojazdów o niskiej emisji przez stosowanie dotacji dla sektora przedsiębiorstw prywatnych.
W Japonii nie tylko władze krajowe, ale również lokalne, odgrywają kluczową rolę w promocji pojazdów zasilanych gazem ziemnym. Są różne sposoby promocji pojazdów na gaz ziemny, podejmowane przez lokalne władze metropolii Japonii, takie jak uchwalanie przepisów korzystnych dla rynku CNG, wprowadzanie NGV do własnych flot pojazdów i stosowanie systemów dotacji dla prywatnych firm. Na poparcie tych działań, rząd metropolii Tokio wprowadził, obok obowiązku wprowadzenia pojazdów o niskiej emisji, nowe przepisy i kontrole pojazdów z silnikami Diesla. W celu zwiększenia liczby pojazdów zasilanych gazem ziemnym stosuje się dotacje, które pokrywają połowę różnicy ceny między pojazdem NGV a tradycyjnym. Obecnie (maj 2005) w Japonii jest 270 stacji CNG z czego 241 ogólnodostępnych i 29 prywatnych. Początkowo budowa stacji tankowania ograniczała się do przedsiębiorstw gazowniczych, ale ostatnio buduje się prywatne stacje na potrzeby lokalnych władz i firm transportowych. Jest też więcej publicznych stacji tankowania budowanych przez właścicieli stacji benzynowych i LPG.

 

*dane za rok 2006

W Argentynie bardzo dynamicznie rozwija się rynek NGV - głównie pojazdów „przerobionych" - dzięki bardzo konkurencyjnej cenie sprężonego gazu ziemnego (ok. 25% ceny ON) oraz niskim kosztom konwersji pojazdów. Rozbudowana jest sieć stacji tankowania CNG oraz warsztatów zajmujących się przeróbką pojazdów z bogatą ofertą sprzętu. Argentyna należy do grona liderów w wykorzystaniu pojazdów na gaz ziemny - obecnie 1,7 mln, zaś stacji do tankowania CNG jest ok. 1800.

Posiada rządowy program rozwoju CNG, zawierający m.in. plany budowy sieci stacji CNG, fabryk autobusów i samochodów na CNG oraz inne priorytety związane z rozwojem technologii CNG. Za realizację programu, na którą przeznaczono znaczne środki rządowe, odpowiedzialni są ministrowie ds. ropy i gospodarki. W Iranie korzystna jest relacja cenowa CNG do ON, niskie są też koszty konwersji pojazdów. Obecnie ok. 850 tys. pojazdów na gaz ziemny, a stacji do tankowania gazu ok. 170.

Program wspomagania wdrażania CNG to realizacja czterech programów modelowych, polegających na dotacjach bezpośrednich do pojazdów przerobionych lub nowo zakupionych na paliwo CNG. Państwo określiło z góry na 10 lat poziom podatków na CNG (korzystny w porównaniu z innymi paliwami). Indywidualni nabywcy pojazdów na CNG korzystają z obniżonego podatku na ten rodzaj pojazdów, dzięki czemu mogą je nabywać taniej. Trwa intensywna rozbudowa sieci stacji napełniania CNG w Niemczech z udziałem firm gazowniczych i firm dystrybuujących paliwa. Zaostrzenie od 2005 roku wymogów czystości powietrza uatrakcyjnia stosowanie CNG, zwłaszcza w zakresie emisji cząstek stałych i Nox. Obecnie w Niemczech jest ponad 840 stacji tankowania gazu ziemnego. Planuje się rozbudowę istniejących stacji paliw o CNG i zamontowanie w ciągu najbliższych 5 lat około 1000 dalszych dystrybutorów gazu ziemnego na publicznych stacjach tankowania, zgodnie z tym, że odległość między stacjami miastach nie powinna przekraczać 5 km, a poza miastem 25 km.

We Francji firmy gazownicze aktywnie uczestniczą i pomagają w przygotowaniu projektów CNG i pozyskaniu środków finansowych na ten cel. Rząd zobowiązał samorządy miast o liczbie mieszkańców ponad 200 tys. do zakupu 50% nowych autobusów miejskich na paliwo ekologiczne. Obecnie ok. 1/3 nowo kupowanych autobusów to pojazdy na CNG.
We Francji skupiono się przede wszystkim na komunikacji miejskiej (autobusy), ponad 2000 jest już eksploatowanych. W 35 miastach Francji co trzeci nowy autobus jest zasilany CNG. Równolegle rozwija się również drugi sektor NGV - śmieciarki. Pod uwagę bierze się również lekkie pojazdy użytkowe, ponieważ transport zaopatrzeniowy w miastach wymaga bardzo dużej liczby pojazdów i częstych dostaw. W eksploatacji znajduje się 125 stacji tankowania oraz ponad 10 tys. pojazdów zasilanych gazem ziemnym.

Rozwój rynku CNG wspierany jest na poziomie władz centralnych i lokalnych poprzez:

• wdrażanie dyrektywy unijnej 1999/30/CE dotyczącej niskiej emisji cząstek stałych,
• zachęty finansowe (dofinansowanie zakupów pojazdów „ekologicznych", głównie NGV oraz przestawiania pojazdów - indywidualnych, komunikacji publicznej i flot oraz dofinansowanie budowy stacji tankowania CNG),
• administracyjne ograniczenie ruchu pojazdów, z wyłączeniem pojazdów „ekologicznych", głównie NGV.

 

Na rynku włoskim działa kilku dużych producentów stacji tankowania, a przemysł samochodowy oferuje nowe modele pojazdów CNG.
Według danych statystycznych 2008 roku, we Włoszech funkcjonuje 700 stacji tankowania CNG, a pojazdów wykorzystujących gaz ziemny jest 580 tys.

W Czechach w eksploatacji znajduje się ok. 1150 pojazdów na gaz ziemny. Czynne są ok. 33 stacje tankowania CNG. Obecnie zauważalny jest wzrost zużycia tego paliwa w wyniku eksploatacji autobusów CNG w Usti nad Łabą. Prognozuje się, że liczba pojazdów zasilanych gazem ziemnym w przeciągu najbliższych pięciu lat wzrośnie dwudziestokrotnie.

Kraje te mają bardzo duże doświadczenia w dziedzinie technologii CNG - największa zanotowana liczba pojazdów, zasilanych CNG - 300 tys. Ukraina jest zalicza do grona liderów w wykorzystaniu pojazdów na gaz ziemny (120 tys.). Początki NGV w Rosji sięgają lat 30-tych. Pierwszy program obejmował 500 samochodów. W 1939 roku zbudowano 3 pilotażowe stacje tankowania. Realizację drugiego programu (400 stacji tankowania) rozpoczęto w 1981 roku. W 2000 roku, bazując na tym, że w Europie działało około 1000 (obecnie istnieje ponad 2,5 tys.) stacji tankowania, Rosjanie zgłosili propozycję budowy „błękitnego korytarza" tzn. sieci stacji tankowania od Moskwy (a nawet od Niżnego Nowgorodu) do Helsinek i od Moskwy do Berlina i dalej na zachód.